به نقل از وبسایت تعلیم استاد سید حمید حسینی:
مهم‌ترین شرط پیشرفت و تکامل در هر زمینه، شناخت دقیق مشکلات و کمبودها و برنامه‌ریزی دقیق برای مقابله با آنهاست. تغییر شرایط نامناسب آموزش و یادگیری الکترونیکی در ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. چندی پیش با کمک جمعی از دوستان و همکاران فعال در انجمن یادگیری الکترونیکی ایران متنی در این زمینه تهیه شد که می‌تواند به عنوان سندی ملی مورد توجه علاقه‌مندان این حوزه و برنامه‌ریزان کشور قرار گیرد:

مقدمه

در ميان وجوه مختلف تأثير فنّاوري اطلاعات بر اركان زندگي اجتماعي، «يادگيري الكترونيكي» بيشترين تأثير را بر نظام‌هاي آموزشي در سطوح مختلف «آموزش عمومي»، «آموزش عالي»، «آموزش حوزوي» و «آموزش مهارتي» وحتی  شکل گیری جامعه مجازی یاددهنده ویادگیرنده داشته است....
امروزه نظامهای آموزشی به مدد مدل یادگیری الکترونیکی توانسته اند بسیاری ازآرمانهای دور ازدسترس تعلیم وتربیت را به واقعیت نزدیک نمایند کشف وشناسائی استعدادها ، تلاش برای تامین نیازهای آموزشی افراد ، دردسترس قراردادن منابع آموزشی آسان وارزان وسریع وبی واسطه ،سپردن مسئولیت یادگیری بردوش یادگیرندگان وتغییر نقش نهادها وعوامل آموزشی به نقش تسهیل کننده ، تامین آموزش مادام العمر ، کاهش هزینه های آموزش ، به روز نمودن منابع وشیوه های آموزشی ومهمتر ازهمه پاسخگوئی به نیازهای گسترده فراگیران درموقعیت های مختلف شغلی ، جغرافیائی ، سنی ، گروههای خاص اجتماعی ، و.... برخی از دستاوردهای یادگیری الکترونیکی است  نمودهاي مختلف اين نوع آموزش شامل «يادگيري همراه» و «يادگيري اجتماعي» نشان از همراهي روزافزون آن با مظاهر مختلف فنّاوري‌هاي نو دارد. از اين رو لزوم برنامه‌ريزي براي بهره‌برداري از مزاياي اين شيوه...
در ادامه مطلب بخوانید