ارسالی توسط روح الله خدابنده لو دانشجوی دکتری تکنولوژی آموزشی در مالزی

با سلام خدمت دانشجویان عزیز و هم رشته ای های گرامی

امیدورم که همه خوب باشید اولا خدمت شما عرض کنم اگر چه از ایران دورم ولی پیگیر اوضاع رشته و حوادث پیرامون آن در ایران هستم. جناب آقای عوض زاده موضوعی را مطرح کرده اند و آن دوست عزیز در پاسخ سوالاتی را مطرح نموده اند و ایشان هم بنا به وظیفه پاسخ دادند. موضوعی که آقای عوض زاده مطرح کرده اند و در این نوشتار قصد پرداختن به آن را دارم یکی از دغدغه های بنده در این سالهاست. من هم با ایشان موافقم که «دانشجو البته در بستر حمايت دانشگاه بايد و بايد با مراكز و سازمانهاي مرتبط پروژه هاي اجرايي و تحقيقاتي انجام دهد».  این ایده در کشورهای دیگر به درستی جواب داده است. متاسفانه ما صرفاْ، و فقط به علم نظری توجه داریم. در این جا (کشور مالزی، سنگاپور و ...) از ابتدا دانشجو با کارهای علمی و کاربردی آشنا می شود و درگیر موضوعات کاربردی است. وقتی این کار انجام می شود دیگر دانشجو نیازی به ادامه درس و گرفتن مدرک به امید کسب شغل ندارد. چرا که همه چیز در همان مطقع کارشناسی و به پشتوانه انجام کار عملی فراهم است. متاسفانه ما در دانشگاهها به این نکته توجهی نداریم. حتی در رشته های کاربردی مثل تکنولوژی آموزشی نیز درگیر حفظیات هستیم و استاد فقط به ارایه مطالب صرفا نظری می پردازد و این مجال خلاقیت را به دانشجو نخواهد داد. جا دارد اینجا به یک مطلبی اشاره کنم و آنهم این که یکی از دوستان پاکستانی در سنگاپور با مدرک کارشناسی ارشد رشته مهندسی صنایع برای دوره های آموزشی صنایع در حال طراحی است؛ شاید غیر قابل باور باشد مبالغی که ایشان دریافت می کنند و در پاسخ به این سوال که چرا ادامه تحصیل نمی دهی می گوید من به اندازه کافی درآمد دارم و نیازی نمی بینم. جالب اینجاست که بعد اصرار فراوان نمونه کاری که انجام داده ارسال کرده است. نکته ای که برای من بسیار جالب توجه بود  که ایشان با استفاده از الگوی گانیه به طراحی دوره های آموزشی در صنعت می پردازد. پس به آقای عوض زاده حق دهیم که به این مساله حساس باشند.

اما مساله دوم: دوستان خواهشا صرفا به دنبال پرکردن رزومه نباشید. تکنولوژی آموزشی رشته ای نوپایی در ایران  است مخصوصا با ایجاد دوره دکتری خلع های زیادی باید پرشود اما نه بهر قیمتی. البته من کیفیت ترجمه ها را ندیده ام و نمی توانم قضاوت کنم ولی کتابهایی که ترجمه شده از کتابهای بسیار خوب حوزه است حداقل توسط اساتید بنام نوشته شده. دوستانی که کتابها را دیده اند قضاوت کنند آیا کیفیت ترجمه هم به اندازه کیفیت مطالب اصلی هست یا نه؟ در غیر این صورت بجای کمک به رشته، به عقیده من ظلم هم به رشته، هم به نویسنده اصلی شده است چرا که نتوانسته ایم ذهنیات ایشان را بدرستی انتقال دهیم. برای اینکار بهتر است تمام دانشجویان دکتری به همراه اساتید جلسه هایی مبنی بر نقد و بررسی کتابهای ترجمه شده انجام دهند تا کاستی ها و مشکلات ترجمه آشکار شود و انشاالله اگر مشکلی بود در چاپ های بعدی مرتفع گردد.

در مورد موضاعت مطرح شده نکته هایی هست که انشالله در آینده نزدیک به آن پرداخته خواهد شد. منتظر نظرات سازنده دوستان هستم

با تشکر-  روح اله خدابنده لو –مالزی- سی ام می ۲۰۱۲

با تشکر از محمد شمسیان برای ارائه مطلب